اخبار و تحلیل‌های سفر به ایران

چای در سایه خنک یک کوچه خشتی

ساعت دو بعدازظهر یک روز داغ تابستان بود، در بافت تاریخی یزد. مارکوس، مسافری از سوئیس، میان کوچه‌های سرپوشیده و آفتاب‌خورده محله خشتی راه را گم کرده بود. نه تابلوی انگلیسی بود و نه رهگذری در دیدرس.

ناگهان دری چوبی با صدایی خفه باز شد. پیرمردی با لبخندی مهربان بیرون آمد؛ سینی کوچکی در دست داشت با یک استکان کمرباریک چای معطر به هل و تکه‌ای نبات زعفرانی. بی‌آنکه حتی یک کلمه زبان مشترک داشته باشند، مارکوس را به حیاط سایه‌دار خانه‌اش دعوت کرد — حوضی آرام و آبی در میانه و تختی چوبی در کنارش.